Kryzys Ueno Bank: czy Paragwaj pozostaje realną opcją w 2026 roku?
Upadek Ueno Bank wstrząsnął Paragwajem i dosięgnął samego prezydenta. Co zmienia dla osób planujących przeprowadzkę, czego nie zmienia i jak w tej sytuacji zorganizować swoje finanse.
Na początku listopada 2026 roku Bank Centralny Paragwaju objął Ueno Bank przymusową restrukturyzacją. Fala uderzeniowa w ciągu kilku dni zmiotła najpierw prezesa Banku Centralnego, a potem prezydenta Republiki. Osoby, które przygotowują przeprowadzkę do Paragwaju, słusznie zadają sobie pytanie: czy kraj ten pozostaje realną opcją, gdy chodzi o życie, prowadzenie działalności lub ustanowienie tam rezydencji podatkowej?
Kryzys Ueno Bank jest poważny i nieuczciwie byłoby go bagatelizować. Dla planów emigracyjnych zmienia jednak mniej, niż mogłoby się wydawać: jak dotąd nie wiadomo o żadnym akcie prawnym z zakresu migracji ani podatków przyjętym w jego następstwie. Wymusza natomiast prawdziwą dyscyplinę w lokowaniu pieniędzy.
Co się wydarzyło w Ueno Bank
Ueno Bank to paragwajski bank o cyfrowym rodowodzie, który Bank Centralny Paragwaju (BCP) objął przymusową restrukturyzacją 2 listopada 2026 roku, ponieważ jego współczynnik wypłacalności spadł poniżej połowy ustawowego minimum. Zarząd BCP podjął tę decyzję jednogłośnie i ogłosił ją w nocy: klienci z dnia na dzień stracili dostęp do aplikacji, kart i przelewów.
Błyskawiczny wzrost i kredyty dla spółek akcjonariusza
Ueno, który zaczynał jako spółka finansowa, uzyskał licencję bankową pod koniec 2023 roku, w 2024 roku przejął Visión Banco, a pod koniec 2025 roku, według agencji ratingowej FIX, skupiał około 9% depozytów w systemie. Był też, o ile nam wiadomo, jedynym bankiem w kraju (a nie zwykłą spółką finansową), który otwierał cudzoziemcom rachunki, zanim otrzymali numer podatkowy (RUC): wielu niedawno przybyłych ekspatów wybrało go na swój główny bank. Sedno sprawy da się ująć w jednym zdaniu: bank pożyczał pieniądze deponentów spółkom powiązanym ze swoim akcjonariuszem, Grupo Vázquez. Paragwajska prasa udokumentowała kredyty na około 146 milionów dolarów udzielone trzem z tych spółek; gdy wartość tych należności skorygowano w sprawozdaniach, wypłacalność banku się załamała.
Przymusowa restrukturyzacja, a nie upadłość
Zgodnie z Ley N° 2334/2003 o gwarancji depozytów spadek współczynnika wypłacalności poniżej 50% ustawowego minimum stanowi przesłankę przymusowej restrukturyzacji, którą BCP musi wszcząć w ciągu 24 godzin od chwili, w której powziął o tym wiadomość (art. 13 i 14). Ogólna ustawa o bankach wyznacza minimalny współczynnik wypłacalności (kapitał regulacyjny) na poziomie co najmniej 12% aktywów i zobowiązań ważonych ryzykiem, w tym 8% kapitału podstawowego; BCP może podnosić to minimum najwyżej o jeden punkt procentowy rocznie, nie przekraczając 14%, a od danej instytucji, w zależności od jej znaczenia systemowego lub profilu ryzyka, może wymagać dodatkowego kapitału w wysokości do 3% (Ley N° 861/1996, art. 56, w brzmieniu nadanym przez Ley N° 5787/2016).
Od upadku banku do kryzysu politycznego
Polityczny wymiar sprawy wynika z bliskich związków banku z władzą: Carlos Carvallo stał na czele Ueno, zanim w 2023 roku powołano go na prezesa BCP, a w Ueno zdeponowano ponad 800 milionów dolarów środków publicznych, w tym znaczną część środków funduszu emerytalnego pracowników (IPS).
- 3 listopada 2026
Rezygnacja prezesa Banku Centralnego
Carlos Carvallo rezygnuje z funkcji prezesa Banku Centralnego. - 5 listopada 2026
Rezygnacja odrzucona
Prezydent Santiago Peña ogłasza rezygnację, której Kongres nie przyjmuje. - 6 listopada 2026
Usunięcie z urzędu i sukcesja
Izba Deputowanych stawia go w stan oskarżenia, a Senat 44 głosami usuwa go z urzędu za „mal desempeño de sus funciones” (niewłaściwe wykonywanie obowiązków); jego następcą do 15 sierpnia 2028 roku zostaje wiceprezydent Pedro Alliana. - Kolejne dni
Postępowanie karne
Santiago Peña słyszy od prokuratury zarzuty nadużycia zaufania (lesión de confianza) i administrowania na własną korzyść, po czym zostaje tymczasowo aresztowany; twierdzi, że nie popełnił żadnego uchybienia.
Postawienie w stan oskarżenia, usunięcie z urzędu i przekazanie władzy następcy przebiegają zgodnie z Konstytucją (art. 225, 227 i 234). Konstytucja odbiera ponadto prezydentowi usuniętemu z urzędu dożywotni mandat senatora, przysługujący byłym prezydentom wybranym w demokratycznych wyborach (art. 189). Postępowanie karne nie jest natomiast równoznaczne ze skazaniem.
Czy klienci Ueno odzyskują swoje pieniądze?
Uprawnieni deponenci Ueno Bank otrzymują wypłatę z Funduszu Gwarancji Depozytów (FGD) do kwoty 75-krotności miesięcznej płacy minimalnej na osobę w jednym banku, czyli 228 300 000 guarani przy przymusowej restrukturyzacji wszczętej 1 lipca 2026 roku lub później (tego dnia Decreto N° 6225/2026 podniósł płacę minimalną do 3 044 000 guarani). Limit ten obejmuje łączną kwotę depozytów danej osoby w banku, a nie każdy rachunek z osobna.
Co obejmuje gwarancja depozytów
Gwarancja obejmuje depozyty wszelkiego rodzaju, zarówno w guarani, jak i w walutach obcych, w bankach, spółkach finansowych oraz towarzystwach oszczędnościowo-kredytowych na cele mieszkaniowe. Nie obejmuje jednak wszystkich produktów, które bank może zaoferować.
| Produkt | Objęty gwarancją FGD | Na co zwrócić uwagę |
|---|---|---|
| Rachunek bieżący, rachunek płatny na żądanie | Tak | Do wysokości limitu, liczonego łącznie dla wszystkich rachunków |
| Lokata terminowa, certyfikat depozytowy (CDA) | Tak | Certyfikaty CDA wystawione przez Ueno są wypłacane na późniejszym etapie |
| Depozyt w dolarach lub innej walucie | Tak | Według paragwajskiej prasy depozyty walutowe Ueno są zwracane w guarani |
| Fundusz inwestycyjny (fondo mutuo) | Nie | Nie jest depozytem i nie ma go wśród produktów objętych gwarancją; dyrektor FGD potwierdził to w odniesieniu do Ueno |
| Obligacja (bono) wyemitowana przez bank w ramach programu emisji na giełdzie | Nie | Inwestor musi zostać uprzedzony, w szczególności przez pośrednika, że papier wartościowy nie jest objęty gwarancją FGD |
| Depozyty członków kierownictwa i osób powiązanych | Nie | Wyłączone z mocy ustawy, podobnie jak operacje pozorne lub oszukańcze |
Wypłaty etapami, w dużej mierze już zaawansowane
Kongres uchwalił 4 listopada Ley N° 7745/2026, zwaną „Ley Ueno” (ustawa Ueno), która wprowadza zaliczkę na poczet gwarancji w wysokości do 40-krotności płacy minimalnej, czyli 121 760 000 guarani, albo salda netto klienta, jeśli jest ono niższe; saldo to oblicza się z uwzględnieniem wymagalnych długów klienta (Ley N° 2334/2003, art. 1° bis, dodany przez Ley N° 7745/2026, art. 1). Zaliczka nie przysługuje osobom powiązanym z bankiem, deponentom wyłączonym z gwarancji ani posiadaczom rachunków zablokowanych decyzją sądu lub organu administracji. Ustawa pozwala Funduszowi odzyskać kwoty wypłacone w nadmiarze lub nienależnie. Mogłoby to dotyczyć klienta, u którego ostateczne potrącenie, uwzględniające wszystkie jego długi jako wymagalne, zmniejszy gwarancję poniżej kwoty otrzymanej zaliczki.
Procedura wypłaty zaliczki musi się rozpocząć w ciągu 24 godzin i nie może trwać dłużej niż pięć dni roboczych, licząc od wejścia ustawy w życie, jeśli przymusowa restrukturyzacja już trwa (jak w przypadku Ueno), lub od zatwierdzenia restrukturyzacji w przypadku kolejnych. Pozostałą część gwarancji wypłaca się następnie w zwykłym terminie ustawowym.
Według Banku Centralnego do 9 listopada 2026 roku zaliczkę otrzymało 1 738 804 deponentów, czyli 93,1% uprawnionych, a łączna kwota wypłat wyniosła 2 126 miliardów guarani (ponad 340 milionów dolarów); na miejscu widzieliśmy deponentów, którzy odzyskali całość środków w ciągu 72 godzin. Następnego dnia prezydent Pedro Alliana poinformował, że wypłatę otrzymało blisko 95% oszczędzających. Chodzi jednak o zaliczki, które nie zawsze oznaczają pełny zwrot: około 128 000 rachunków wciąż czekało na wypłatę, w tym rachunki zablokowane i certyfikaty depozytowe.
Zaliczkę przelewa się na rachunek klienta w innym banku; około 262 000 klientom, którzy takiego rachunku nie mieli, otwarto z urzędu rachunek oszczędnościowy na ich nazwisko. Otrzymanie zaliczki nie wymaga rejestracji ani udziału prywatnego pośrednika: bank, do którego przypisano klienta, można sprawdzić na oficjalnej platformie BCP, a reklamacje należy kierować na adres pagosacreditadosfgd@bcp.gov.py.
Co pozostaje niepewne
Zgodnie z ustawą gwarancja musi zostać wypłacona najpóźniej w ciągu piętnastu dni kalendarzowych od zatwierdzenia przymusowej restrukturyzacji, a BCP może ten termin przedłużyć o kolejne piętnaście dni w drodze uzasadnionej uchwały (Ley N° 2334/2003, art. 1 h); regulamin FGD przewiduje stosowanie tego terminu, gdy przeniesienie depozytów do innego banku okazuje się niemożliwe lub nieskuteczne (Resolución BCP N° 3, Acta N° 11 de fecha 25 de febrero de 2021, art. 11). W przypadku Ueno termin ten przypada w połowie listopada, a w razie przedłużenia na początku grudnia.
Czy kryzys dotknął resztę paragwajskiego systemu bankowego?
Paragwajski system bankowy nadal działa normalnie, a Bank Centralny przedstawia przypadek Ueno jako sytuację ograniczoną do jednej instytucji. Według BCP współczynnik kapitałowy całego systemu wynosił 16,95%, a wskaźnik kredytów przeterminowanych 2,53%; to poziomy nieporównywalne z sytuacją Ueno.
Wskaźniki i stanowisko władz
4 listopada BCP zdementował pogłoski o interwencjach w innych bankach, a spowolnienie ich aplikacji tłumaczył masowym otwieraniem nowych rachunków. Do 10 listopada 2026 roku żadna agencja nie zmieniła ratingu kraju, który w ocenie Moody's (Baa3) i S&P (BBB-) pozostaje na poziomie „inwestycyjnym”. Guarani natomiast w szczytowym momencie kryzysu politycznego stracił w ciągu kilku dni ponad 8% wobec dolara, po czym częściowo odrobił straty.
„Ueno miałby być pierwszą kostką domina”: co mówią fakty
Niektórzy komentatorzy zapowiadali, że kryzys przeniesie się na inne banki. Na razie nic na to nie wskazuje: nie zdecydowano o żadnej innej interwencji, duże banki działają, a w ciągu tygodnia od wszczęcia przymusowej restrukturyzacji FGD wypłacił zaliczkę ponad 93% uprawnionych. Kryzys z końca lat 90., w którym, według danych MFW przytaczanych przez badaczy z Colorado State University, zamknięto 13 banków i 35 spółek finansowych, pokazuje przede wszystkim, co się od tamtej pory zmieniło: dziś istnieją gwarancja depozytów i procedura przymusowej restrukturyzacji.
Czego kryzys Ueno Bank nie zmienia w planach przeprowadzki
Kryzys Ueno Bank nie doprowadził dotąd do przyjęcia żadnego znanego aktu prawnego z zakresu migracji ani podatków: ścieżki uzyskania prawa pobytu i ramy podatkowe, w których odbywa się osiedlenie cudzoziemca w Paragwaju, pozostają takie same jak przed kryzysem. To na tych fundamentach, a nie na bieżących wydarzeniach wokół jednego banku, opiera się plan emigracji.
Pobyt
Przepisy migracyjne, które przeanalizowaliśmy, nie nakładają na rezydenta stałego obowiązku trzymania oszczędności w paragwajskim banku. Inwestor, który uzyskał pobyt dzięki inwestycji w instrumenty finansowe, na podstawie wydawanego przez Ministerstwo Przemysłu i Handlu zaświadczenia o statusie inwestora zagranicznego (Constancia de Inversionista Extranjero), musi utrzymywać tę inwestycję przez co najmniej dwa lata i co roku składać z niej sprawozdanie (Resolución MIC N° 283/2026, Anexo I, art. 1 d); na ścieżce produkcyjnej i turystycznej wymagane jest natomiast sprawozdanie z postępów projektu składane co pół roku (Anexo I, art. 3 i 4). Migraciones może ponadto, w drodze uzasadnionej decyzji, unieważnić pobyt stały w razie nieusprawiedliwionej nieobecności trwającej nieprzerwanie ponad trzy lata, chyba że udzielono na nią zgody; w przypadku rezydenta czasowego próg ten wynosi ponad rok (Ley N° 6984/2022, art. 55).
W przypadku nowych wniosków o pobyt stały sposób wykazania wypłacalności reguluje Resolución DNM N° 407/2026, która wyróżnia dwanaście kategorii. Pracownicy zdalni i cyfrowi nomadzi przedstawiają zaświadczenie o pracy, które wskazuje ich dochody i sposób wypłaty wynagrodzenia; jeśli pochodzi ono z zagranicy, musi być zalegalizowane lub opatrzone apostille oraz przetłumaczone. Opublikowany tekst zapowiada jeszcze jeden możliwy dokument, którego jednak nie wymienia. Migraciones ocenia tę wypłacalność w chwili złożenia wniosku i w trakcie jego rozpatrywania. Nasz przewodnik po pobycie stałym szczegółowo omawia każdą kategorię.
Opodatkowanie terytorialne
Podatek dochodowy od osób fizycznych (IRP) obejmuje dochody ze źródeł paragwajskich: z działalności prowadzonej w Paragwaju, z położonego tam majątku i z wykorzystywanych tam praw, a także, zgodnie z ustawą, dochody z kapitału ulokowanego w Paragwaju, wynagrodzenia wypłacane przez państwo oraz usługi osobiste świadczone poza Paragwajem przez podatnika IRP na rzecz podatników IRE (podatku dochodowego od działalności gospodarczej) lub IRP (Ley N° 6380/2019, art. 48). Z odpowiedzi udzielonej przez administrację podatkową 22 grudnia 2025 roku na zapytanie (Consulta Vinculante DNIT N° 828/2025), która rozstrzyga konkretną sprawę i nie ma charakteru ogólnej reguły, wynika, że usługa świadczona z Paragwaju na rzecz klienta zagranicznego podlega opodatkowaniu, a usługa wykonana za granicą na rzecz klienta zagranicznego nie.
Ustawa zwalnia ponadto z podatku odsetki od depozytów w krajowych bankach i spółkach finansowych, a także różnice kursowe na depozytach w walutach obcych (art. 56). Zasady te szczegółowo przedstawiamy w naszym przewodniku po paragwajskim systemie podatkowym.
Prowadzenie działalności i praca zdalna
Założenie spółki lub praca zdalna z Asunción podlegają tym samym zasadom co przed kryzysem, ponieważ jak dotąd nie wiadomo o żadnych nowych przepisach. Jedyna konkretna zmiana dotyczy zarządzania płynnością: przedsiębiorstwo, które wszystkie płatności prowadziło przez jedną instytucję, z dnia na dzień zostało sparaliżowane. Praktyczne aspekty takiego stylu życia omawia nasz przewodnik po cyfrowym nomadyzmie w Paragwaju.
Co kryzys zmienia: jak zorganizować finanse w Paragwaju
Kryzys Ueno Bank zmienia przede wszystkim sposób, w jaki ekspat powinien zarządzać swoimi pieniędzmi w Paragwaju: kilka banków, przestrzeganie limitu gwarancji i rzeczywista uwaga poświęcana ryzyku walutowemu. Zasady te są uniwersalne, ale sprawa Ueno nadaje im bardzo konkretny wymiar.
Rozłożenie depozytów w granicach limitu gwarancji
Gwarancja w wysokości 75-krotności płacy minimalnej (228 300 000 guarani przy płacy obowiązującej od 1 lipca 2026 roku) przysługuje na osobę w każdym banku. Rozsądnie jest więc otworzyć co najmniej dwa rachunki w różnych instytucjach i pozostawiać w każdej z nich tylko tyle, ile obejmuje gwarancja, albo kwotę, której kilkutygodniową blokadę dałoby się znieść. Większe kwoty często lepiej trzymać poza Paragwajem; status rezydenta tego nie wyklucza, z zastrzeżeniem wymogu właściwego dla ścieżki inwestorskiej.
Wybór banku według solidności, a nie aplikacji
Ueno zbudował swoją pozycję na prostej aplikacji, otwieraniu rachunków bez RUC i hojnych rabatach na zakupy, czyli na trzech argumentach, które nic nie mówią o solidności instytucji. Bardziej wiarygodnymi kryteriami są staż na rynku, wielkość banku, struktura akcjonariatu i regularność publikowania sprawozdań finansowych. Nasz przewodnik po bankach w Paragwaju przedstawia instytucje, które otwierają rachunki cudzoziemcom.
Uwzględnienie ryzyka walutowego
Gwarancja obejmuje depozyty walutowe, ale według paragwajskiej prasy te zgromadzone w Ueno są zwracane w guarani; nie znaleźliśmy przepisu, który określałby walutę wypłaty. Gdy guarani słabnie, depozyt dolarowy wypłacony w walucie lokalnej może więc stracić część wartości. Ryzyko to ogranicza trzymanie części oszczędności poza lokalnym systemem, w walucie, w której uzyskuje się dochody.
Ostrożność wobec fałszywych pośredników
Wraz z kryzysem pojawiły się wiadomości obiecujące przyspieszenie zwrotu w zamian za prowizję. Wypłata zaliczki z Ueno nie wymaga rejestracji, opłat ani udziału prywatnego pośrednika. Miarodajne są wyłącznie oficjalne informacje BCP, czyli jego platforma i komunikaty, także w sprawie dalszej wypłaty gwarancji: w tym zakresie regulamin FGD przewiduje wezwanie deponentów komunikatami, które wskazują datę, godzinę, miejsce i dokumenty do przedstawienia. Te same zasady ostrożności opisujemy w artykule o oszustwach związanych z pobytem w Paragwaju.
Czy kraj należy oceniać przez pryzmat jego skandali?
Żaden kraj nie jest wolny od ryzyka upadku banku i Paragwaj należy oceniać po tym, jak zareagowały jego instytucje, a nie po samym wybuchu skandalu. W listopadzie 2025 roku Brazylia postawiła w stan likwidacji Banco Master, przy gwarancji ograniczonej do 250 000 reali na klienta w jednej instytucji, a w marcu 2023 roku Stany Zjednoczone zamknęły Silicon Valley Bank. W obu przypadkach o skutkach przesądziły zasady ochrony deponentów i sposób ich stosowania.
W Paragwaju Bank Centralny zastosował procedurę przewidzianą w przepisach od 2003 roku, Kongres w dwa dni uchwalił ustawę o zaliczce, a usunięcie głowy państwa z urzędu i przekazanie władzy następcy przebiegły w ramach wyznaczonych przez Konstytucję. Nie dowodzi to, że wszystko działa bez zarzutu, pokazuje jednak, że mechanizmy istnieją i zostały uruchomione, także wobec osób bliskich władzy. Do obserwacji pozostają trzy kwestie: los depozytów powyżej limitu, powołanie niezależnego kierownictwa Banku Centralnego oraz wyniki dochodzeń w sprawie nadzoru bankowego i lokowania środków publicznych.
Podsumowanie: kryzys Ueno Bank skłania do ostrożności, a nie do rezygnacji
Kryzys Ueno Bank ujawnił uchybienia w nadzorze i niejasne powiązania między bankiem a władzą. Nie należy go ani bagatelizować, ani odczytywać jako dowodu, że cały paragwajski system zawodzi: gwarancję depozytów uruchomiono na dużą skalę, reszta systemu działa, a zasady pobytu i terytorialny system podatkowy pozostają niezmienione i nadal przyciągają przedsiębiorców, osoby pracujące na własny rachunek i cyfrowych nomadów z całego świata.
Paragwaj nie jest krajem wolnym od ograniczeń. Pozostaje jednak realną opcją, pod warunkiem że pobyt, podatki i bankowość planuje się łącznie. Na tym polega nasze wsparcie: pomagamy każdemu klientowi spokojnie wybrać banki i polecamy go wybranym bankom, stosownie do jego celów osobistych, majątkowych lub zawodowych, w szczególności w ramach programu SUACE lub Investor Pass.
Najczęściej zadawane pytania
Bank Centralny Paragwaju objął Ueno Bank przymusową restrukturyzacją 2 listopada 2026 roku, ponieważ po udzieleniu wysokich kredytów spółkom powiązanym z akcjonariuszem współczynnik wypłacalności banku spadł poniżej połowy ustawowego minimum. Kryzys doprowadził do rezygnacji prezesa Banku Centralnego, a następnie, 6 listopada, do usunięcia z urzędu prezydenta Santiago Peñi.
Depozyty objęte gwarancją są chronione do kwoty 228 300 000 guarani na osobę w jednym banku, po potrąceniu zadłużenia wobec banku. Najpierw wypłacono zaliczkę na poczet gwarancji w wysokości do 121 760 000 guarani, którą do 9 listopada 2026 roku otrzymało 93,1% uprawnionych. Odzyskanie kwot powyżej limitu będzie zależeć od aktywów banku.
Tak. W banku, spółce finansowej lub towarzystwie oszczędnościowo-kredytowym na cele mieszkaniowe gwarancja obejmuje depozyty walutowe na tych samych zasadach co depozyty w guarani, z tym samym limitem na osobę w jednej instytucji. Według paragwajskiej prasy depozyty dolarowe Ueno są zwracane w guarani, co przy słabnącej walucie lokalnej oznacza ryzyko straty kursowej.
Według Banku Centralnego w chwili kryzysu współczynnik kapitałowy systemu wynosił 16,95%, a wskaźnik kredytów przeterminowanych 2,53%; żaden inny bank nie został objęty interwencją. Niewypłacalność może jednak dotknąć każdy bank: najlepszą ochroną pozostaje rozłożenie depozytów między kilka solidnych instytucji w granicach limitu gwarancji.
Jak dotąd nie wiadomo o żadnym akcie prawnym z zakresu migracji przyjętym w następstwie kryzysu, a przeanalizowane przez nas przepisy nie uzależniają pobytu od wyboru banku. Kto składa nowy wniosek o pobyt stały, nadal musi wykazać wypłacalność zgodnie z Resolución DNM N° 407/2026.
To najważniejsza nauka płynąca z kryzysu. Gwarancja przysługuje na osobę w każdym banku: rachunki w dwóch instytucjach zapewniają ochronę do dwukrotności limitu, a kłopoty jednego banku nie blokują wszystkich Państwa środków.
Senat usunął go z urzędu 6 listopada 2026 roku za „mal desempeño de sus funciones” (niewłaściwe wykonywanie obowiązków), w trybie juicio político (odpowiednik impeachmentu) przewidzianym w Konstytucji, w związku z jego domniemanymi powiązaniami z Ueno i ulokowaniem w tym banku środków publicznych. Toczy się przeciwko niemu postępowanie karne, a on sam twierdzi, że nie popełnił żadnego uchybienia; jego następcą do sierpnia 2028 roku został wiceprezydent Pedro Alliana.
Źródła oficjalne
- Ley N° 2334/2003, gwarancja depozytów i przymusowa restrukturyzacja instytucji finansowych (BACN)bacn.gov.py
- Ley N° 7745/2026, zaliczka na poczet gwarancji depozytów (Gaceta Oficial N° 295)csj.gov.py
- Decreto N° 6225/2026, płaca minimalna (Urząd Prezydenta Republiki)decretos.presidencia.gov.py
- Ley N° 5787/2016, współczynnik wypłacalności banków (BACN)bacn.gov.py
- Resolución BCP N° 3, Acta N° 11 de fecha 25 de febrero de 2021, regulamin Funduszu Gwarancji Depozytów (Gaceta Oficial)gacetaoficial.gov.py
- Resolución CNV N° 3/2011, obligacje emitowane przez banki i spółki finansowe (Gaceta Oficial)gacetaoficial.gov.py
- Bank Centralny Paragwaju, wypłaty z Funduszu Gwarancji Depozytówbcp.gov.py
- Konstytucja Republiki Paragwaju (BACN)bacn.gov.py
- Ley N° 6984/2022 de Migraciones (BACN)bacn.gov.py
- Resolución DNM N° 407/2026, wykazanie wypłacalności we wniosku o pobyt stały (Migraciones)migraciones.gov.py
- Resolución MIC N° 283/2026, zaświadczenie o statusie inwestora zagranicznego (Ministerstwo Przemysłu i Handlu)mic.gov.py
- Consulta Vinculante DNIT N° 828/2025, IRP i usługi świadczone z Paragwaju (DNIT)dnit.gov.py
- Ley N° 6380/2019, system podatkowy (BACN)bacn.gov.py
- FDIC, zamknięcie Silicon Valley Bank (10 marca 2023)fdic.gov
Zastrzeżenie: Ten artykuł ma charakter wyłącznie informacyjny i nie stanowi porady prawnej ani podatkowej. Przed podjęciem jakiejkolwiek decyzji skonsultuj się z wykwalifikowanym specjalistą.




